L.H. Wiener (Amsterdam, 1945) is dertig jaar docent Engels geweest aan het Haarlemse Stedelijk Gymnasium. Het leraarschap en het schrijverschap viel bij hem kennelijk te combineren, zoals dat ooit ook gold voor W.F. Hermans, die naast schrijver gedurende 15 jaar lector was in de fysische geografie aan de universiteit van Groningen, totdat conflictueuze situaties in dat universitaire milieu hem naar Parijs deden uitwijken.

Beide schrijvers staan bekend om hun kritische benadering van de literatuur, waarbij Hermans’ Mandarijnen op zwavelzuur wel als een strafexpeditie mag gelden. In Vadermoord neemt Wiener zijn ‘literaire vader’ onder handen, die tot zijn schrik en ergernis in zowel de novelle Het behouden huis (1952) als in de vermaarde roman Nooit meer slapen (1966) in taalkundig, stilistisch en compositorisch opzicht menigmaal tekortschiet.